Beeldschermwerkers die last hebben van RSI-klachten, hebben meer baat bij hulp van een psycholoog of een therapeut dan bij aangepast meubilair en houdingsoefeningen. Bovendien moet de behandelaar niet te somber reageren op hun klachten. Dat blijkt uit onderzoek van revalidatiearts Marjon van Eijsden, waarop zij vrijdag aan de Universiteit Maastricht promoveert. Volgens Van Eijsden heeft ongeveer 40 procent van de beeldschermwerkers klachten van RSI (repetetive strain injury). Deze werknemers zijn over het algemeen perfectionisten ofwel angstige mensen, die bang zijn voor pijn. Het karakter van de patiënt speelt een grote rol bij het ontstaan van de klachten, aldus de onderzoekster.

Hoge kosten

RSI heet sinds enkele jaren in medische kringen KANS (Klachten in Arm, Nek, Schouder), maar die afkorting is nog niet zo bekend als de ‘oude’ naam.
De aandoening nam in de jaren negentig van de vorige eeuw een hoge vlucht, toen steeds meer mensen aan het beeldscherm gingen werken. In sommige gevallen zijn RSI-patiënten blijvend arbeidsongeschikt geworden en nog steeds veroorzaakt het fenomeen hoge maatschappelijke kosten, aldus Van Eijsden.

Onvoldoende
Volgens Van Eijsden en haar mede-onderzoeker, mensendiecktherapeute Ans Samama-Polak, zijn fysiotherapie en houdingsoefeningen zelfs bij beginnende RSI-klachten niet voldoende.De behandelaar moet zo snel mogelijk vaststellen wat voor type een patiënt is. Wie te perfectionistisch is, heeft baat bij begeleiding door een psycholoog en wie angstig is, kan goed geholpen worden door een therapeut. Dat heeft volgens de onderzoekster meer effect dan veel aandacht voor de pijn zelf. Van Eijsden vergeleek onder meer een groep werknemers met beginnende klachten met eenzelfde groep, die geen klachten zei te hebben. Het bleek dat de groep met klachten zich al enorme zorgen maakte over de gevolgen, terwijl van de groep zonder klachten 60 procent toch RSI-achtige verschijnselen had. Die groep aanvaardde de pijntjes echter als ‘horend bij het werk’ en had er geen last van.

Mensen die regelmatig met hun laptop op schoot werken, lopen kans op huidbeschadigingen zoals het ‘toasted skin syndrome’.

Dit blijkt uit onderzoek van de University Hospital Basel waarover veel buitenlandse media berichten.

Bij het ‘toasted skin sydrome’ krijgt de huid opmerkelijke verkleuringen door de hitte die van de laptop af komt. De temperatuur kan zelfs oplopen tot 50 graden.

Huidkanker

De gekleurde vlekken worden donkerder naarmate de huid vaker verwarmd wordt. De aangetaste huid lijkt op huidbeschadiging die je krijgt door blootstelling aan de zon. Uiteindelijk zou het zelfs kunnen leiden tot huidkanker.

Recentelijk verschenen er sponsvormige vlekken op de benen van een 12-jarige jongen die gedurende een paar maanden enkele uren per dag een computerspel speelde. In medische bladen is de afgelopen zes jaar zeker tien keer verslag gedaan van dergelijke gevallen.

Onvruchtbaarheid

Uit eerdere onderzoeken is gebleken dat mannen onvruchtbaar kunnen worden door laptopgebruik op schoot. Grote laptopfabrikanten hebben nu een waarschuwing in hun gebruikershandleiding staan.

Geadviseerd wordt iets onder de laptop te leggen zodat de huid niet aangetast wordt door de warmte.

Het tijdschrift Lancet Infectious Diseases publiceerde onlangs een verhelderend artikel over hoe antibiotica over de gehele linie steeds minder effectief worden als behandeling voor een infectie. Volgens het rapport zijn zelfs de meest krachtige antibiotica grotendeels inadequaat bij het bestrijden van nieuwe vormen van de zogenaamde superbacteriën.

Het overmatige gebruik van antibiotica is een wereldwijd probleem geworden. Ze worden gebruikt in voedsel voor dieren zodat ze sneller groeien en ze worden uitgedeeld als snoepgoed door vele doctoren voor mensen met vrijwel elke aandoening. Ze werken simpelweg niet meer om de infecties te bestrijden.

Het rapport is gepubliceerd door Professor Tim Walsh en zijn collega’s en legt uit hoe een nieuw gen genaamd NDM 1 de manier waarop besmettelijke bacteriën overleven verandert. Het NDM 1 gen wordt onderling verspreid door bacteriën als E. Coli en Klebsiella pneumoniae en maakt ze resistent tegen antibiotica.

“Dit is mogelijk het einde. Er zijn geen antibiotica die actief optreden tegen NDM 1 producerende enterobacteriën. We hebben weinig speelruimte, misschien nog maar 10 jaar, dus zullen we de antibiotica die we hebben op een goede manier moeten gebruiken. Echter wel met de gedachte in ons achterhoofd dat we niets hebben om deze infecties te behandelen,” legde Walsh uit in een recentelijk artikel van The Guardian.

Volgens Dr. Livermore, directeur van het laboratorium dat de weerstand van antibiotica onderzoekt van het Britse Health Protection Agency, zal de hele wereld van moderne medicijnen in elkaar storten als antibiotica onbruikbaar worden.

Hij benadrukte dat “veel moderne medicijnen onmogelijk zouden worden wanneer we de mogelijkheid zouden verliezen om infecties te behandelen.”

Bron: Naturalnews.com

Noot: Homeopathen behandelen al 200 jaar infecties zonder dat de middelen hun kracht verliezen!

Eén goede nacht kan niet compenseren voor verloren slaap in de dagen er voor. De slechtslapers kampen na tien uur slaap nog steeds met concentratieproblemen.

Met name aandacht en reactiesnelheid blijven verslapt na een vruchtbare nacht slaap. Dit strookt niet met de opvatting die slaapexperts tot nu toe aanhielden, namelijk dat één keer goed slapen genoeg is om opgelopen slaapschuld in te halen.

159 mensen deden mee aan het onderzoek. Een klein groepje mocht gewoon slapen, om later als controlegroep te kunnen fungeren. Een groot deel mocht vijf nachten achtereen alleen slapen tussen 4 en 8 uur ’s ochtends. Hierna mochten ze een paar nachten langer slapen.

Nog steeds moe

Elke dag begonnen ze met het doen van testen. Elke twee uur werden deze herhaald. Na een nacht bijslapen scoorden de proefpersonen veel beter op deze testen, maar ze waren nog steeds moe en hadden moeite zich te concentreren.

Dit onderzoek bewijst maar weer eens hoe belangrijk slaap is voor het voorkomen van fouten. Maar ook dat er meer dan één nacht nodig is om volledig te herstellen van slaapgebrek.

Dat stelt psychologe Ellen Peters van de Radboud Universiteit Nijmegen na ruim tien jaar onderzoek.

Peters onderzocht het speeksel van kinderen op de aanwezigheid van het stresshormoon cortisol. Hoe beter de kwaliteit van de vriendschappen, hoe lager het cortisolpercentage, zo bleek.

Opvallend genoeg kwamen de hoogste percentages cortisol voor bij kinderen die werden buitengesloten. Dat is dan ook erger dan gepest worden, constateert de psychologe. Ouders hebben een enorme invloed op hoe goed of slecht kinderen vriendschappen kunnen aangaan, blijkt uit het onderzoek van Peters waar ze 6 juli op promoveert. Dat begint al als een kind nog maar vijftien maanden oud is. Factoren die een rol spelen, zijn bijvoorbeeld grenzen stellen en emotionele steun bieden. Beide beïnvloeden de sociale vaardigheid van een kind op vijfjarige leeftijd.

Veerkracht
De sociale vaardigheid en de veerkracht die een kind op vijfjarige leeftijd heeft ontwikkeld, is vervolgens weer bepalend voor hoe het kind vier jaar later omgaat met intimiteit en vriendschappen, stelt Peters.
Peters raadt ouders aan om de vriendschappen van hun kinderen de ruimte te geven. Bijvoorbeeld door speelafspraken te stimuleren en zichzelf sociaal op te stellen.
Kinderen die buitengesloten worden en veel cortisol aanmaken, lopen op den duur een vergroot risico op een heel scala aan gezondheidsklachten.

Hoe meer paracetamol kinderen en volwassenen slikken, hoe groter de kans dat ze astma krijgen. Ook bij zwangere moeders is er een verband tussen paracetamolgebruik en astmavoorkomen bij hun kinderen. Paracetamol verlaagt namelijk de concentraties aan glutathion in de longen.

Glutathion is een zeer belangrijke lichaamseigen antioxidant van welke de tekorten leiden tot ontstekingen. Astma is in de eerste plaats een ontstekingsziekte ter hoogte van de longen. Paracetamol is een van de meest voorgeschreven pijnstillers.

Om aan te geven bij welke ziekten het risico kleiner is het volgende kleine overzicht: Moedermelk zorgt voor minder maagdarminfecties, middenoorontsteking, overgewicht en hoge bloeddruk. Ook minder astma, eczeem en een verbeterde motorische en geestelijke ontwikkeling. Tot slot minder aanleg voor allergie, diabetes en de ziekte van Crohn. Hoe langer de duur van de borstvoeding, hoe minder het voorkomen van deze ziekten. Tijdens de hele borstvoedingsperiode blijven er antistoffen aanwezig in de moedermelk.

 

Ongeveer 4 procent van de Nederlandse huisartsen heeft na de reguliere artsenopleiding een erkende opleiding voltooid in aanvullende geneeswijzen op het gebied van antroposofie, homeopathie of acupunctuur.

De onderzoekers vergeleken de zorgkosten van patiënten van een complementair werkende huisarts met die van een reguliere huisarts. Kent een huisarts ook complementaire geneeswijzen, dan zijn de zorgkosten ongeveer 15 procent lager.

Dit komt zowel door minder medicijnen als minder ziekenhuisopnames. Bij patiënten van 75 jaar en ouder met een antroposofische huisarts loopt de kostenbesparing zelfs op tot ongeveer 25 procent.

Zelfherstellend vermogen

Volgens de onderzoekers worden de verschillen veroorzaakt door ander gedrag van zowel patiënt als arts. Patiënten met een voorkeur voor weinig medische interventies kiezen mogelijk eerder voor een complementair werkende arts.

Tegelijkertijd zijn complementair werkende artsen minder gericht op symptoombestrijding en meer op het aanspreken van het zelfherstellend vermogen van patiënten. Dat gaat gepaard met terughoudendheid in het voorschrijven van relatief dure reguliere medicijnen, tests en operaties.

De onderzoekers vinden geen aanwijzingen dat de patiënten van een complementair werkende arts onvoldoende zorg krijgen. Hun patiënten hebben zelfs een iets hogere levensverwachting dan patiënten van reguliere huisartsen, ook wanneer wordt gecorrigeerd voor verschillen in sociaal-economische status.